"er zit leven in mijn oneindige vrijheid"
 


 

Vanuit een onderhuids verlangen naar de wereld waar we eigenlijk allemaal van dromen; naar dat beeld van die wereld, wat we vaak kwijtraken tijdens het opgroeien, vormen schilderijen zich als vanzelf.
Het in gedachten houden van een waarneembare werkelijkheid, maar weten dat het niet de realiteit hoeft te zijn die uiteindelijk wordt weergegeven.

Het is juist de combinatie van weten en dromen, die de schilderijen dat poëtische karakter meegeeft.

Die kleine omkaderde wereld, afgezet tegen de realiteit welke vaak zo rauw op ons dak komt vallen.
Maar dit kader sluit niet af.
Het geeft net dát stukje bescherming waar men zich een beetje achter kan verschuilen.
Om van daaruit diezelfde wereld in te kijken, te leren kennen en er uiteindelijk vrijmoedig in te stappen.

De vraag is aan welke kant van het venster je staat.